සිංහල ගීතයේ ගමන් මග ගැන මගේ සිතට පහලවූ කරුණු කීපයක් මීට කලකට පෙර මගේ "සිංහල ගීතය කොයිබටද?" ලිපියෙන් ගෙනහැර දැක්වුවෙමි (කියවපු නැති කෙනෙක් ඉන්නවනම් එම ලිපියට මෙතනින් පිවිසෙන්න). ගීතයක් කුමක්දැයි අර්ථකථනය කිරීමට යාම අර්ථ ශුන්ය දෙයක් බව මගේ හැඟීමයි. තමන් කැමති දෙයකට අර්ථකතන සැපයීමට යාම එය යකඩ මංජුසාවක දමා සිර කරනවා හා සමාන යයි වරක් කේ.ජයතිලක ශුරින් තම කෘතියක සඳහන් කළේය. අර්ථකතන ඔස්සේ යමක් විග්රහ කිරීමට යාම, ඒ යකඩ මංජුසාවේ ලේබලය බලා ඇතුලත ඇති දේ පිලිබඳ පැවසීමට යාම හා සමාන යයි ඔහු තව දුරටත් එහි සඳහන් කොට ඇත. එය සත්යක් ලෙස මා හටද හැඟේ. නමුත් විවිධ ගීත අප හදවත් විඳින ආකාරය බොහෝ සෙයින් වෙනස් වේ. යම් ගීතයක් කල් පවතින්නේ, එම ගීතයට ජනතාවගේ හදවත් තුල යම් කිසි රසයක් නැවත නැවතත් උත්පාදනය කිරීමට හැකිනම් පමණි. මෙම ලිපිය තුළ මාගේ වෑයම වන්නේ, එලෙස නැවත නැවතත් රස ජනණය කල හැකි ගීත මෑත ඉතිහාසයේ බිහි නොවීමට හේතුවූ කාරණාව කුමක්දැයි විමසා බැලීමය.
